Chrzest

Idźcie na cały świat i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego…

Mt 28, 19

Chrzest jest pierwszym i najważniejszym sakramentem wprowadzającym w życie samego Boga oraz w Jego Kościół.

Kiedy udzielamy chrztu

  • w I i III niedzielę miesiąca,
  • w Uroczystość Bożego Narodzenia,
  • w Wielkanoc.

Chrzest dziecka zgłaszają rodzice w kancelarii parafialnej co najmniej dwa tygodnie wcześniej (w wypadku zagrożenia życia – w każdej chwili).

Dokumenty

  • akt urodzenia dziecka z USC,
  • dowód osobisty,
  • świadectwo sakramentu małżeństwa rodziców dziecka (jeśli ślub odbył się poza naszą parafią),
  • pozwolenie pisemne proboszcza dla rodziców chrzestnych oraz dane personalne chrzestnych z dokładnym adresem,
  • zgoda proboszcza parafii (jeśli rodzice nie są parafianami naszej parafii).

Kto nie może być rodzicem chrzestnym

  1. niewierzący czy osoby innej wiary,
  2. osoby niepraktykujące,
  3. żyjący w kontrakcie cywilnym lub bez żadnego ślubu,
  4. osoby, które nie przyjęły sakramentu bierzmowania,
  5. prowadzący gorszący tryb życia.

Obowiązki osób podejmujących funkcję rodzica chrzestnego określa Kodeks Prawa Kanonicznego (kanony 872–874).

Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 874

§ 1. Do przyjęcia zadania chrzestnego może być dopuszczony ten, kto:

  1. jest wyznaczony przez przyjmującego chrzest albo przez jego rodziców, albo przez tego, kto ich zastępuje, a gdy tych nie ma, przez proboszcza lub szafarza chrztu, i posiada wymagane do tego kwalifikacje oraz intencję pełnienia tego zadania;
  2. ukończył szesnaście lat, chyba że biskup diecezjalny określił inny wiek albo proboszcz lub szafarz jest zdania, że słuszna przyczyna zaleca dopuszczenie wyjątku;
  3. jest katolikiem, bierzmowanym i przyjął już sakrament Najświętszej Eucharystii oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i odpowiadające funkcji, jaką ma pełnić;
  4. jest wolny od jakiejkolwiek kary kanonicznej, zgodnie z prawem wymierzonej lub deklarowanej;
  5. nie jest ojcem lub matką przyjmującego chrzest.

§ 2. Ochrzczony, należący do niekatolickiej wspólnoty kościelnej, może być dopuszczony tylko razem z chrzestnym katolikiem i to jedynie jako świadek chrztu.

Instrukcja w sprawie chrztu dzieci, których rodzice nie są związani małżeństwem kanonicznym (Częstochowa, 24 września 2008 r., L.dz. 772)

Rodzice chrzestni mają być bierzmowani, mieć ukończone 16 lat, być katolikami wyznającymi swoją wiarę życiem zgodnie z nauką Kościoła. Nigdy i pod żadnym warunkiem nie należy dopuszczać do pełnienia tej funkcji osób żyjących w związkach niesakramentalnych, młodzieży nieuczęszczającej na katechizację oraz tych, którzy wystąpili z Kościoła formalnym aktem. Osoby niespełniające tych wymogów nie mogą być chrzestnymi (kan. 874).

Kodeks Prawa Kanonicznego pozwala takim osobom być świadkami chrztu. Jednak ze względu na istniejącą praktykę duszpasterską – tzn. osoby te zachowują się podczas chrztu jak chrzestni, a jedyną różnicą jest miejsce składania podpisu – i powodowane taką praktyką zgorszenie i zamieszanie wśród wiernych, zakazuje się od momentu wejścia w życie powyższej instrukcji dopuszczania takich osób do funkcji świadka chrztu. Przypomina się także, iż mają to być rodzice chrzestni, tzn. ojciec i matka, czyli kobieta i mężczyzna. Nigdy nie mogą pełnić funkcji chrzestnych dwie kobiety lub dwaj mężczyźni.

Katecheza przed chrztem

Przygotowanie dla rodziców i chrzestnych odbywa się w kancelarii parafialnej w sobotę przed niedzielą chrztu świętego o godz. 19.15.