Sakrament Pokuty i Pojednania

Weźmijcie Ducha Świętego! Którym grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane…

J 20, 22–23

Spowiedź w naszym Sanktuarium – codziennie przed każdą Mszą Świętą, w dni powszednie, w niedziele i uroczystości. Istnieje także możliwość dłuższej rozmowy ze spowiednikiem.

Wszystkie, nawet najcięższe grzechy po chrzcie popełnione, Pan Bóg w swoim nieograniczonym miłosierdziu żałującemu za nie człowiekowi odpuszcza. Wielką pomocą w przygotowaniu się do sakramentu pokuty i pojednania powinien być rachunek sumienia. Zachęcamy do korzystania z tej formy spotkania z Jezusem Chrystusem, który czeka ze swą miłością przebaczającą na każdego.

Warunki dobrej spowiedzi

  1. rachunek sumienia,
  2. żal za grzechy,
  3. mocne postanowienie poprawy,
  4. szczera spowiedź,
  5. zadośćuczynienie Bogu i bliźniemu.

Kodeks Prawa Kanonicznego

Kan. 959 – W sakramencie pokuty wierni wyznający uprawnionemu szafarzowi grzechy, wyrażający za nie żal i mający postanowienie poprawy, przez rozgrzeszenie udzielone przez tegoż szafarza otrzymują od Boga odpuszczenie grzechów po chrzcie popełnionych i jednocześnie dostępują pojednania z Kościołem, któremu grzesząc zadali ranę.

Kan. 987 – Wierny, aby otrzymać zbawczy środek sakramentu pokuty, powinien być tak usposobiony, by odrzucając grzechy, które popełnił, i mając postanowienie poprawy, nawracał się do Boga.

Kan. 988 – § 1. Wierny jest obowiązany wyznać co do liczby i rodzaju wszelkie grzechy ciężkie popełnione po chrzcie, a jeszcze przez władzę kluczy Kościoła bezpośrednio nie odpuszczone i nie wyznane w indywidualnej spowiedzi, które sobie przypomina po dokładnym rachunku sumienia. § 2. Zaleca się wiernym, by wyznawali także grzechy powszednie.

Kan. 989 – Każdy wierny, po osiągnięciu wieku rozeznania, obowiązany jest przynajmniej raz w roku wyznać wiernie wszystkie swoje grzechy ciężkie.